Löglærðir nauðgaravinir og ærandi þöggunartilraunir

Þessi bloggfærsla er meint. Ekki alvöru bloggfærsla. Bara kannski-bloggfærsla. Ekkert er raunverulegt, treystið engu, eðlufólkið er allsstaðar.

Hressir eru nauðgaravinir, því þeir græða mikið á því að berja á þolendum kynferðisofbeldis.

Vilhjálmur H. Vilhjálmsson, meintur lögfræðingur og frægur meintur nauðgaravinur hefur farið um alla fjölmiðla núna með sjálfumglatt glottið á smettinu á sér og peningamerki í augum. Hann ætlar nefnilega að græða á þolendum raðnauðgara, með því að kæra þær fyrir að hafa kært nauðgun. Hann ætlar svo sannarlega að refsa þeim fyrir að detta í hug að leita réttlætis fyrir það óréttlæti sem þær voru beittar.

Hann er líka þessi sami gaur sem kom fram fyrir stuttu og sagði að það væri bara orðin allt of mikil umræða um kynferðisbrot og að kerfið virkaði bara fínt, fyrir brotaþola. Það var frekar súrrealísk upplifun, að sjá fullorðinn mann ljúga svona að fólki og sjálfum sér, í einhverri stórkostlegustu veruleikafirringu sem ég hef orðið vitni af. En hann veit alveg betur. Hann bara græðir ekkert á því að fólk sjái í gegnum kjaftæðið, þessvegna reynir hann svo stíft að fá fólk til að halda að allt sé bara víst í gúddí, þrátt fyrir sannanir sem sýna þvert á móti. Hann græðir nefnilega mest á þögguninni, að fólk trúi ekki þolendum og leyfi alltaf ofbeldismönnum njóta vafans. Sorrí gaur, konur sjá í gegnum kjaftæðið í þér langar leiðir.

Það er frekar magnað hvað hann tók hratt tækifærið til að verja greyið nauðgarana frá þessum hræðilega dómstól götunnar, eina “dómstólnum” sem virðist hafa snefil af áhuga fyrir mannréttindum kvenna og þolendum ofbeldis karla. Karladómstólar ríkissins hafa aldrei haft áhuga fyrir því, svo dómstólar götunnar taka mál í sínar hendur. Á sama tíma og Vilhjálmur gerir sitt besta til að hindra það að nauðgarar taki ábyrgð á sínum gjörðum, þá eru konur að berjast fyrir þeim einföldu mannréttindum að fá að segja sannleikann um það sem gerðist, umbúðalaust. Að fá að segja að þær hafi upplifað ofbeldi, að mennirnir sem beittu þær ofbeldi séu ábyrgir fyrir því en ekki þær. Þær heimta réttlæti í karlaheimi, og karlarnir berjast á móti.

druslurnarFinnbogiVikar
Finnbogi Vikar talar hér um íslensku druslurnar sem eiga bara að líta í eigin barm áður en karlar eru hengdir án dóms og laga. Því dómar og lög hafa nefnilega alltaf verið í þágu kvenna? Suuuuure. #nauðgaravinur

Þeir berjast með hótunum og þöggunartilraunum. Vilhjálmur kærir þolendur nauðgana fyrir að hafa sagt frá og kært. Það er hótun og það er ákveðin týpa af ofbeldi, að nota kerfið til að níðast á þeim sem varla geta varið sig. Svo er það eflaust meiðyrði, þegar við hugsum til þess að hann hefur ekki einu sinni öll málsgögn né hefur verið dæmt í máli þolenda in the first place (eða hafa þolendur ekkert mannorð sem er hægt að meiða? Æj já, þær eru ekki karlar, bara karlar hafa mannorð!). Hann ætlar að reyna að þagga niður í þeim. Fá þær til að bakka. Hann notar þetta óspart, hótar að kæra fólk sem dreifði myndum af nauðgurunum, eins og hann sjái einhverja leið til að kæra yfir 3000 manns. Á sama tíma og hann hótar kærum þvers og kruss með peningamerkið glóandi í augum, þá setur hann upp lélegt myndband af íbúð eins kvalarans eins og það að sóðalegt heimili nauðgarans sé einhver sönnun fyrir því að hann sé nú ekki nauðgari. Því nauðgari ætti ekki fatahengi, er það? Nauðgarar eru bara vondir menn sem búa í myrkum dýflissum? Er það málið? Ekki gleyma því að lögregla var búin að fjarlægja flest af þeim pyntingartækjum sem voru til staðar, ef ekki öll. Svo hvað er hann að reyna? Hann hélt kannski að ef fólk myndi sjá að gaurinn er með sófa og eitthvað, svona voða venjulegt dót, þá myndi fólk sannfærast um að hann er sko ekki nauðgari.

VilhjalmurLygari
Það virðist sem Vilhjálmur gerir í því að ljúga eða fegra sannleikann eins og hann mögulega getur. Hversu langt mun hann ganga í að reyna að sverta mannorð þolenda? Skjáskot frá læksíðu knúz.is.

Á sama tíma og Villi nauðgaravinur reynir sitt besta til að draga úr alvarleika brota skjólstæðinga sinna og hræða líftóruna úr þolendum þeirra, þá eru fleiri konur að segja frá. Og er refsað líka. Tanja M. Ísfjörð kom fram í frétt á Stundinni þar sem hún segir frá því að lögreglumaðurinn sem hún kærði fyrir nauðgun hefur nú kært hana fyrir rangar sakagiftir. Þótt málið hafi verið fellt niður því lögreglan sá ekki nóg af sönnunum, þá gat hann samt kært hana fyrir að kæra hann. Lögregla sá ekki ástæðu til að halda máli hennar áfram vegna skorts á sönnunargögnum. Ef hennar sannanir voru ekki nóg, hvernig getur hann fært fram betri? Hræðsluáróður og hótanir ofbeldismanna halda áfram, sama hvað konur reyna. Hann veit hvað hann gerði, en hann sér þarna tækifæri til að hefna sín á henni fyrir að hafa sagt frá. Því fordæmin eru mörg. Konur mega ekki tala um ofbeldi, nema bara í hálfum hljóðum og okkar á milli. Annars erum við kærðar fyrir að særa tilfinningar þeirra sem beittu okkur ofbeldi.

1347713610593_8913438Fimm konur með þroskahömlun voru beittar kynferðisofbeldi af sama manninum og enginn hlustaði. Kerfið ákvað að maðurinn væri bara ókei því hann sagði að hann hefði ekki gert það. Því kynferðisbrotamenn ljúga aldrei? Það er einhvernveginn þannig sem það virkar í okkar réttarkerfi. Karlar fá að njóta vafans, þeir fá að ljúga og lygar þeirra eru sagðar sannleikur en konurnar, fatlaðar konur í þessu tilfelli sem þurftu að treysta á þennan mann og fólkið sem bar ábyrgð á velferð þeirra, bera afleiðingar ofbeldisins ofan á algjört afskiptaleysi réttarkerfis sem á að færa þeim réttlæti. En hey, ég er með hugmynd að lausn: bönnum karla í ummönnunarhlutverkum. Þeim er augljóslega ekki treystandi. Kerfið vill svo ekki refsa þeim þegar þeir brjóta gegn konum sem þeir eiga að þjóna, svo eina lausnin hlýtur að vera algjört bann við karlkyns einstaklingum í umönnunarstörfum. Ekkert not-all-men. Því það eru konur sem eru beittar ofbeldi þegar ofbeldismenn fá þessi störf, það eru konur sem burðast með afleiðingarnar án þess að fá nokkurskonar réttlæti. Svo eina svarið hlýtur að vera að banna karla. Hvernig vitum við hver er ekki ofbeldismaður? Af hverju finnst okkur líf og heilsa kvenna ásættanlegur fórnarkostnaður í von okkar um að mennirnir sem við ráðum í umönnunarstörf séu ekki ofbeldismenn?

Sorrínotsorrí. Það er löngu komið nóg. Konur eiga ekki að þurfa að þjást bara því að karlar vilja njóta vafans, þegar kerfið gerir ekkert til að berjast gegn ofbeldi sem konur eru beittar í umsjá þeirra. Annaðhvort tökum við þá til ábyrgðar og kerfið tekur sig á, eða við bönnum þá úr umönnunarstörfum. Þolendur eiga að geta sagt frá ofbeldi án þess að vera kallaðar “meintir” þolendur af lögreglu eða fá á sig kærur fyrir rangar sakagiftir af nauðgaravinum eða nauðgurunum sjálfum. Lögregla á að hafa vitið til að setja að minnsta kosti farbann á hættulega raðnauðgara ef þau eru of miklir heiglar til að setja þá í gæsluvarðhald. Lögfræðingar sem haga sér eins og siðblindir nauðgaravinir mættu líka alveg missa vinnuna. En það eru bara draumórar í mér…

En konur verða ekki bugaðar af #þöggun lengur. Þær hafa hátt um það, eins og seinustu dagar hafa sýnt. Fokkjú feðraveldi. Fokkjú nauðgunarmenning. Ég er aktívisti gegn nauðgunarmenningu. Ég er femínisti. Ég trúi þolendum. Samstaða kvenna er það sem feðraveldið hræðist mest, og þessa dagana titrar það af hræðslu.


P.S.

Gleymum svo ekki að minnast á það að þegar fólk sá tenginguna við nauðganirnar í Hlíðunum við BDSM, hvernig formaður “BDSM-félags” Íslands tók sig til að setja upp no true scotsman rökvillur um hvernig þetta var sko ekki alvöru BDSM. BDSM er ofbeldi með samþykki, segir hann, og það má ekki setja ofbeldi sem er ekki samþykkt saman við ofbeldi sem er samþykkt. Nauðgunarmenning leynist víða. Kominn tími til að hætta að drekka kjaftæðissúpuna sem sú menning gefur okkur og kíkja dýpra en brosandi yfirborðið. Þetta sem nauðgararnir gerðu var ekkert minna BDSM en það sem formaður ofbeldisfélagsins stundar. Not-all-BDSM er þunn brynja þegar flestar hugsandi manneskjur sjá að eitthvað er að þegar fólk þarf “after-care”, þar sem manneskjan sem beitti ofbeldi huggar manneskjuna sem var beitt ofbeldi, sem setur upp fullkomin skilyrði fyrir svokallað trauma bonding. En það er pistill fyrir annan dag. Gefum þeim ekki tækifæri til að slá ryki í augu okkar.


AuthorElisabet_01Höfundur er Elísabet Ýr Atladóttir, femínísti, eigandi bloggsíðunnar KVENFRELSI og stofnandi aktívistahópsins Aktívismi gegn nauðgunarmenningu. Hefur skrifað um ýmis femínísk málefni frá 2013.
Advertisements

24 comments

  1. Ég er búin ad fá mig fullsadda af thví ad fólk sem ekki skilur bdsm ákvedi ad segja öllum hinum hvernig thad er og hvad okkur á ad minnast. Thad kemur kúgun ekkert vid og thad kemur naudgunum ekkert vid. Thad ad dæma fullordid fólk fyrir hluti sem thad tekur viljugt og hamingjusamt thátt í er absúrd.

    After care snyst ekki um huggum eftir ofbeldid, enda er bdsm milli viljugra einstaklingar ekki bdsm. Karlmenn sem vilja láta ganga yfir siG á pinn

    Like

    • Það að þetta sé það eina sem þú ákvaðst að taka úr pistlinum þegar pistillinn snýst ekkert um það nema rétt í endann er áhugavert.

      Væri fínt ef þú myndir halda þig við efnið. Þú getur kvartað yfir hvað allir eru vondir við fólk sem fílar “samþykkt ofbeldi” annarsstaðar. Greinin er ekki um BDSM, heldur tala ég bara rétt í endann um að BDSM-félag Íslands fær ekkert að vera stikkfrí með einhverjum no-true-scotsman rökvillum.

      Like

      • BDSM er hluti af pistlinum þínum svo það er ekki óeðlilegt að fólk ræði það. Skiptir litlu hvort það er lítill hluti eða ekki. Frekar lélegt að dissa manneskjuna með einhverju svona:
        “Það að þetta sé það eina sem þú ákvaðst að taka úr pistlinum þegar pistillinn snýst ekkert um það nema rétt í endann er áhugavert.”
        Hvað ertu að reyna að gefa í skyn? Væri ekki fagmannlegra að svara þessu eins og fullorðin manneskja frekar en að segja “þú ert furðuleg fyrir að commenta á þetta” og “ekki tala um þetta því ég vil þú talir bara um fyrstu hluta pistilsins”?
        None of my business svosem.

        Like

        • Það er mjög furðulegt þegar fólk dregur eitthvað eitt upp úr pistli þegar pistillinn snýst ekki einu sinni um það efni. Ég minntist á BDSM því formaður BDSM-félags Íslands varði BDSM með þeim rökum að þetta sem þessir menn voru að stunda væri ekki “alvöru” BDSM. Það að fólk komi hingað butthurt yfir því að ég skuli pota í það sem formaðurinn sagði útaf því að þau persónulega fíla BDSM er not my problem.

          En engar áhyggjur, kannski skelli ég í smá pistil um BDSM á næstunni. Þá má fólk væla eins og það vill í kommentum um hvað ég er ógisslega leiðinleg því ég tek ekki greddu sem afsökun fyrir ofbeldi.

          En þessi pistill snýst ekki um BDSM né hef ég áhuga á frekari ásökunum að ég “viti ekki neitt um BDSM” eða að ég ætti að hætta að tala um BDSM því ég bara skil það ekki eða eitthvað.

          P.S.
          Þetta er bloggið mitt, ekki opinber vettvangur með ultra skoðanafrelsi sama hversu misgáfulegar þær skoðanir eru. Sorrímeðmig ef þú fílar ekki hvernig ég höndla eigið kommentakerfi, en þér er velkomið að lesa athugasemdareglurnar: https://kvenfrelsi.wordpress.com/af-hverju-ertu-ekki-naes/

          Like

        • “No True Scotsman (NTS) is a logical fallacy that occurs when (1) someone changes the definition of a word to make a claim true by default or (2) a term is defined biasedly to allow easier use of the first form. Instead of acknowledging that some members of a group have undesirable characteristics, the fallacy tries to redefine the group to exclude them.”

          Semsagt, að segja að maður sem stundar BDSM og nauðgar sé ekki að stunda “alvöru” BDSM er no true scotsman rökvilla og sýnir frekar að fólk í þessarri senu hefur engan áhuga á að díla við nauðgunarmál innan þeirra hringja, því það er óþægilegt og óheppilegt fyrir ímynd hópsins.

          Hér er líka ágætis síða um rökvillur, útskýrir t.d. no true scotsman: https://yourlogicalfallacyis.com/no-true-scotsman

          Like

  2. Sé bara lögmann sem er að verja hagsmuni sinna skjólstæðinga á sama tíma og hann er í sjálfsauglýsingaherferð til að trekkja að fleiri kúnna í álíka málum. Hann vinnur við þetta, vona að honum líði ekki svona innst inni um þessi mál, en hvað veit maður, ég ætla í það minnsta ekki að gefa mér það og henda skít í neinn.

    Hvað feðraveldi og nauðgunarmenningu varðar, þá á ég í erfiðleikum með að finna fólk sem finnst nauðgun ekki ógeðslegur glæpur sem á að refsa enn harkalegar fyrir en nú er gert. Finnst umræðan frekar snúast um sönnunarbyrgði og hvernig rannsókn á þessum glæpum fara fram. Ég get ekki sett mig í spor þolenda en þekki til nokkurra og fyrir þeim er þetta hjartansmál, þ.e. að á þau hafi verið hlustað, þeim trúað o.s.frv. og skil ég þann punkt vel, andleg þjáning þeirra sem gerir þetta að þessu hitamáli fyrir þau skil ég ekki og ætla ekki að þykjast gera það. Hins vegar þarf að hafa í huga, að ef við vljum halda saklausu fólki frá refsingum, þurfa reglurnar, rannsóknarleiðirnar og meðferð málanna yfir höfuð. verður að ganga út frá að um saklaust fólk sé að ræða á báðum hliðum. Ég myndi vilja það áfram. þ.e. að saklaust fólk sé ekki dæmt fyrir glæpi sem það framdi ekki og að kerfið sé byggð með það sem takmark númer 1 2 og 3, en allt það sem fylgir á að reyna að sjá hvort glæpur var framinn og síðan að klekkja á þeim sem framdi umtalaðann glæp.

    grunar síðan í lokin að þessi Ösp hafi verið að benda á bdsm hlutann því umræðan í fjölmiðlum sambandi við “sérútbúið nauðgunarherbergi” eða hvað það var nú kallað sé heldur hörð click-bait fréttamennska þegar um var að ræða tæki sem eru í sjálfum sér ekkert slæm, og vonandi að flest þeirra séu nú einfaldlega notuð til að krydda kynlíf viljugra þátttakenda, þá í stíl við þessa glanstímarits útgáfu af bdsm kynlífi sem þessi ógeðslega mynd (sem ég neita að horfa á eftir að hafa fengið úrdrátt úr henni) 50 gráir skuggar, hefur gert meira mainstream, alla vegana tímabundið.

    Like

    • Það er varla hægt að þykjast að Vilhjálmur sé bara að setja upp eitthvað front vinnunnar vegna. Ég verð ekkert allt önnur manneskja þótt ég fari í vinnuna. Hann fær ekkert að njóta vafans hér.

      “verður að ganga út frá að um saklaust fólk sé að ræða á báðum hliðum” – enda er það starf dómstóla að sjá það þannig og vinna út frá upplýsingum og sönnunargögnum. Staðreyndin er samt sú að ef við sjáum gerendur sem “saklaus uns sekt er sönnuð” þá gefum við okkur að þolendur séu að ljúga. Það er ekki hægt að hafa bæði á sama tíma. Ég er líka ekki dómstólar. Ég tek afstöðu með þolendum og áætla að gerendur séu sekir þar til annað kemur í ljós. Það hefur sýnt sig að falskar nauðgunarkærur eru brotabrot af þeim kærum sem berast. Það brotabrot hefur svo verið áætlað falskar nauðgunarkærur af lögvaldi sem kann ekki að díla við kynferðisbrot in the first place og fer illa með þolendur kynferðisofbeldis sama hvað. Þar af leiðandi er lógískt að trúa þolendum fram yfir gerendur.

      Við búum í nauðgunarmenningu. Það er staðreynd. Það að þú sjáir það ekki segir meira um þín forréttindi heldur en eitthvað annað. Allar konur óttast nauðgun. Allar konur gera ráðstafanir til að reyna að minnka líkurnar á að þeim sé nauðgað, þótt flestar viti í dag að það hefur ekkert upp á sig. Það er nauðgunarmenning. Hvort fólki finnst nauðgun vondur glæpur kemur málinu ekkert við. Fólki finnst nauðgun mjög vondur glæpur, nema bara þeim finnst rosalega mikilvægt að pæla í því hvort þolendur hafi tekið þátt í nauðguninni eða á einhvern hátt boðið upp á það. Nú eða bara séu að ljúga.

      Og tæki sem eru keypt sérstaklega til að beita ofbeldi geta jú verið í sjálfu sér slæm. Tól eru hlutlaus, já, því þau eru dauðir hlutir. Fólkið sem kaupir þau eru það ekki. Það er seint hægt að halda því fram að menn kaupi sér svipu bara svona uppá punt í dag.

      Like

  3. Sko, fyrir það fyrsta. Það er ekki hægt að dæma alla karlmenn og banna þeim að vera í umönnunarstörfum þó það séu nokkur rotin epli inni á milli. Margir karlmenn eru mjög góðir í umönnun. Á þá ekki að banna þá bara algerlega úr þjóðfélaginu svo þeir komist pottþétt ekki í stöðu til að nauðga kvenmönnum? Við getum byggt upp heimili fyrir þá þar sem þeir eru bara innan um hvorn annan og við þurfum ekkert að nálgast þá, það er alveg jafn mikill möguleiki á því og að banna karlmönnum að taka þátt í umönnunarstörfum.
    Annað! Ég veit að þú ert feministi og allt það, gott og blessað, en ekki gleyma því að það er líka nauðgað karlmönnum, ekki bara kvenmönnum. Sá hópur gleymist oft.
    Síðast, en alls ekki síst… kommon, þú greinilega veist ekkert hvað BDSM er. Það er engin “nauðgunarmenning” innan kínk-samfélagsins. BDSM stendur fyrst og fremst fyrir samþykki. Það er ekki kallað ofbeldi ef manneskja suðar um að fá flengingar og finnst það æðislegt, alveg eins og ef einhver vill fá klór á bakið eða koss á kinn, ekkert tengt ofbeldi.
    Aftercare er það kallað þegar sá sem er meiddur lendir í hálfgerðu sykurfalli eftir leikinn. Getur hugsað um það sem spennufall með aðeins öðruvísi einkennum. Þá er það hlutverk þess sem drottnar að huga að þörfum hins aðilans og láta honum líða vel.
    Ef þú myndir taka þér nokkrar mínútur og lesa þér almennilega til um heim BDSM og út á hvað það gengur þá sérðu að það er mjög fallegt, innilegt og fullt af trausti og ást. Ekki dæma án þess að kynna þér hlutina fyrst.

    Like

    • Það að margir karlmenn séu góðir í umönnunn hefur ekkert með málið að gera. Margir menn sem fara í umönnunarstörf eru líka ofbeldismenn. Það hlýtur þá að vera lógískt að forðast að ráða karla þar sem þeir geta líka verið ofbeldismenn. Ef það eru sett fyrir framan mig 10 epli og mér sagt að velja eitt, og ég veit að eitt er baneitrað og geti drepið mig á örstundu, þá er líklega betra að sleppa því að taka sénsinn, ekki satt? Það stendur ekkert utaná mönnum að þeir séu ofbeldismann. Annars er það ekki pointið. Pointið er að fyrst kerfið tekur ekki ábyrgð og taki á málum þar sem menn eru ásakaðir um kynferðislegt ofbeldi þegar þeir starfa við umönnun einstaklinga sem geta illa varið sig, þá er betra að sleppa því að ráða inn karlmenn.

      Og plís, ekki þetta kjaftæði um hvað BDSM er gott ofbeldi og hitt ofbeldið er vont. Þú ákveður líka án þess að vita að ég hafi enga þekkingu af BDSM eða að ég hafi lesið mér til um það.

      “Aftercare er það kallað þegar sá sem er meiddur lendir í hálfgerðu sykurfalli eftir leikinn.”
      Já, það kallast trauma. Áfall. Það að manneskjan sem beitir ofbeldi er góð við þau á eftir minnir mig óþægilega mikið á hvernig menn sem beita ofbeldi í nánum samböndum láta eins og þeir séu voða sorrí, gefa gjafir og biðja um fyrirgefningu eftir að þeir beita ofbeldi. Það er gaslighting og trauma bonding. Þetta er ekki vettvangurinn til að afsaka klám- og nauðgunarmenningu.

      Like

  4. „Þetta er ekki í samræmi við lýsingar míns manns,“ segir Bjarni Hauksson verjandi annars meints gerenda. (á vísi í dag)

    Þetta orðalag segir svo ótrúlega margt. Lögfræðingurinn bara í leiftursókn með sínum manni. Sem kannski, og kannski ekki er kynferðisglæpamaður. Hvað ef þinn maður er nauðgari Bjarni? Ætlar þú þá að skila inn réttindunum, fara heim og skammast þín?

    Annars bara, takk fyrir að taka slaginn Elísabet.

    Like

  5. Tek undir orð þín um Vilhjálm og hans málflutning.

    that being said… banna alla karla úr ummönnunarstörfum? er það virkilega lausn sem þú gætir hugsað þér?

    Ég fæddist karlmaður og er það víst enn síðast þegar ég gáði… og ég gat nú ekki annað en tekið þetta inná mig örlítið 😉 þótt ég hafi verið í gegnum árin harður femínisti og jafnréttissinni……..En ég gæti verið að misskilja þennan punkt hjá þér. Vona það.

    Like

    • Hví ekki? Það tíðkast nú að banna ákveðnar hundategundir eftir að þær hundategundir eru grunaðar um að vera illráðanlegar eða líklegar til að valda mönnum og öðrum dýrum skaða. Af hverju eru karlar undanskildir, þegar þeir sýna trekk í trekk að þeim er ekki treystandi fyrir umönnun viðkvæmra einstaklinga?

      En það er ekki pointið heldur. Þetta er eina lausnin ef kerfið vill ekki takast á við vandamálið. Bendi á það sem ég sagði við Ingunni að ofan.

      Like

      • Þetta er orðið frekar asnalegt þegar þú líkir karlmönnum við hundategund.

        Eiginlega bara sorglegt. Áttaru þig virkilega ekki á því?

        Slík bönn eru óframkvæmanleg í praxís hvort eð er.

        Reyndu að þroskast.

        Ég starfaði um árabil í erfiðu ummönnunarstarfi þar sem ég meðal annars þvoði skjólstæðingum mínum af báðum kynjum. Það var mjög gefandi og þroskandi reynsla. Ég held að allir ættu að vinna við umönnunarstörf á tímabili.

        Þú ert í raun að segja karlmönnum er ekki treystandi og því á ekki að gefa þeim ábyrgðina á líkömum kvenna.

        En ef þú hugsar aðeins lengra ættiru að sjá að í þessari útópísku sýn þinni á framtíð þar sem aðeins konur koma að umönnun þá hlyti að aukast fjarlægðin milli kynjanna, konur myndu almennt treysta körlum ver því þeir fengju hvort eð er ekki þá ábyrgð að hugsa um aðra.

        Hvað með börn? Mættu karlar ala upp börn?

        Sorgleg hugmynd. Vonandi áttu betri daga.

        Like

        • Þú ákveður að taka þeim myndlíkingum sem ég hef komið með bókstaflega. Ekki mitt vandamál. Mér er sama um þína persónulegu reynslu. Mér er sama þótt það særi þig að ofbeldi karla geri konur tortryggnar gagnvart þér og öllum körlum. Mér gæti ekki verið meira sama þótt þér finnist karlar eiga að fá að njóta vafans. Karlar hafa fengið að njóta vafans alla tíð. Konur eru þær sem bera afleiðingar þess. Það er ekki lausn að banna karla. En það er ekki heldur lausn að grenja yfir því að körlum er aldrei treyst og “ekki allir karlar” og annað óþolandi væl. Lausnir koma með viðurkenningu á vandamálinu, án umbúða og án þess að reyna að fegra sannleikann neitt.

          Þér finnst mikilvægara að einblína á það að ég segi upphátt og skýrt að körlum er ekki treystandi í umönnunarstörfum vegna fyrri fordæma og tekur dæmum bókstaflega án þess að hugsa frekar út í það sem ég er að segja. Það segir mikið um hvernig þú forgangsraðar málum. Ég hef meiri áhyggjur af velferð kvenna en tilfinningum karla sem eru *kannski* ekki ofbeldismenn. Líf kvenna er í húfi. Ekki bara tilfinningar þeirra.

          Like

  6. Nokkrar spurningar:

    a. Þú líkir karlmönnum við hundategundir sem eru bannaðar. Ástæðan fyrir því að ákveðar hundategundir eru bannaðar er vegna þess að þær voru kynbættar (selectively breed) til að ná fram grimmum einkennum sem varðhundar. M.ö.o. Það er bundið í hormóna þeirra og náttúrulegt upplag (gagnstætt félagslegu upplagi) að vera grimmir, og það tekur yfirleitt nokkrar kynslóðir að rækta slíka eiginleika úr dýrum (þ.e. er þó sérstaklega fljótlegt með hunda, þar sem genamengi þeirra er eitt það messt maligable af öllum spendýrum) — En að spurningunni: Mér hefur sýnst þriðju bylgju feminismi (og postfeminism (fjórða bylga)) gera mjög lítið úr nature, og leggja mikið uppúr nurture; Þ.e.a.s þeir eru Social Constructivists… telja að eiginleikar karla og kvenna séu ræktaðir fyrst og fremst af staðalmyndum feðraveldisins, og vondum staðalmyndum sem haldið er að konum í gegnum barbie, og etc… þú þekkir þetta… Ert þú semsagt að falla frá þeirri hugmynd og koma með einhvern nýjann vinkil á þetta? Að karlar séu mögulega öðruvísi en konur, hvað varðar hormónastarfsemi, og þá potential sálarlíf?

    b. Fyrst að samkvæmt þinni námundun eru sirka 1/10 karlmönnum tifandi tímasprengjur, og þarafleiðandi hvert það svæði sem karlmenn stíga inná eitt stórt minefield… hvar viltu helst geyma þá og nýta? Þú villt varla viðhalda því að þeir séu toppar í fyrirtækjum og bönkum er það? — eða bregðuru útaf orthodox feminisma líka hér? Þú ert búinn að segja að þeir eigi ekkert erindi í umönnunarstörf útaf áhættuhegðun þeirra. Er þeim eingöngu treyst í að moka skurð og keyra vörubíla? Eigum við kannski að byggja bara fleiri fangelsi?

    Like

    • a. Þetta var ekki bókstafleg líking. Meira svona að benda á hvernig við forgangsröðum og virðum líf og heilsu kvenna að vettugi. Okkur finnst mikilvægara að leyfa körlum njóta vafans en að vernda konur, og það er alveg komið nóg af því. Ég trúi því seint að karlar séu af náttúrunnar hendi ofbeldismenn, en þegar lögkerfi og samfélagið allt hegðar sér eins og þetta sé eitthvað óumflýjanlegt og konur eigi bara að deal with it, þá er spurning hvort það þurfi róttækar aðgerðir.

      b. Við vitum vel hvað gerist þegar karlar eru toppar í bönkum og stórum fyrirtækjum. Kreppurnar gerðust ekki bara að sjálfu sér. Sé heldur ekki hvernig það myndi hjálpa að byggja fleiri fangelsi, þegar fangelsi stoppar ekkert ofbeldi karla né eru karlar yfirleitt settir í fangelsi fyrir að beita konur ofbeldi. Yfirleitt bara fyrir að stela. Eða lemja aðra karla.

      Það þarf ekki bara að taka í gegn réttarkerfið. Allt samfélagið þarf að breyta viðhorfum sínum til kvenna, og til ofbeldis karla. Við þurfum að fara að taka ofbeldi karla gegn konum alvarlega, ekki sem eitthvað sem er óumflýjanlegt og partur af okkar daglega lífi. Það þarf líka að breyta þeirri fáránlegu hugmynd að ofbeldi karla gegn konum sé eitthvað sjaldgæft fyrirbæri sem konur eru bara “óheppnar” að lenda í. Það er algengt, það er ótrúlega alvarlegt vandamál og hefur áhrif á allar konur í okkar samfélagi.

      Við búumst alltaf við því að konur beri ábyrgðina af ofbeldi sem karlar beita gegn þeim, segjum þeim að “ekki allir karlar” beiti ofbeldi, að karlar verði nú að fá að njóta vafans. Að konur megi ekki vera hræddar við karla en þegar þær eru beittar ofbeldi af körlum spurjum við af hverju þær gerðu ekki betri ráðstafanir til að koma í veg fyrir það. Er ekki kominn tími til að karlar verði hræddir við afleiðingar áframhaldandi karlaofbeldis? Er ekki kominn tími til að karlar taki ábyrgð? Að svo lengi sem þetta heldur áfram, þá fari karlar að tapa, í stað þess að konur taki alltaf skellinn? Traust kemur ekkert uppúr þurru. Körlum er ekki treystandi. Það er ekki konum að kenna, og það er ekki á okkar ábyrgð að passa uppá tilfinningar karla bara af því að þeim finnst ósanngjarnt að konur heimti að þeir taki ábyrgð á ofbeldi sem nánast einungis karlar beita.

      Það að sumir karlar beiti ekki ofbeldi breytir því ekki að nógu margir karlar beita ofbeldi til að það sé ástæða til að varast alla karla. Fyrst karlar vilja ekki gera neitt í vandamálinu, þá er kannski bara tími til að setja afarkosti. Fáir gera nauðsynlegar breytingar ef þau eru ekki þvinguð í það á einhvern hátt. Ekkert mun breytast ef fólk sér þægindi í því að gera ekki neitt.

      Like

  7. “Já, það kallast trauma. Áfall. Það að manneskjan sem beitir ofbeldi er góð við þau á eftir minnir mig óþægilega mikið á hvernig menn sem beita ofbeldi í nánum samböndum láta eins og þeir séu voða sorrí, gefa gjafir og biðja um fyrirgefningu eftir að þeir beita ofbeldi. Það er gaslighting og trauma bonding. Þetta er ekki vettvangurinn til að afsaka klám- og nauðgunarmenningu.”

    Sorrí, en að vera líkja BDSM við ofbeldisambönd skilgreinir mjög augljóslega að þú veist nákvæmlega ekki neitt um BDSM. Þessi ágæta grein þín fór í algjört rúst við þína lýsingu á BDSM. Sem þú hefur ekki hugmynd um hvernig virkar miðað við þessi ummæli þín.

    Like

  8. Fyrir alla sem ætla að taka frekari þátt í umræðunni:

    inb4 fleiri komment um hvað
    “KONUR BEITA LÍKA OFBELDI”,
    “KARLAR VERÐA FYRIR OFBELDI LÍKA”,
    “BDSM ER TÓTLÍ ÓKEI OG EITTHVAÐ ÞVÍ ÉG FÍLAÐA OG EINHVER SAGÐI MÉR AÐ ÞAÐ VÆRI KÚL OG SAMÞYKKI STROKAR ÚT OFBELDI”,
    “ÞÚ ERT VOND”,
    “ÞÚ VEIST EKKERT UM HLUTI SEM ÞÚ SKRIFAR UM #TÓTLÍEKKISEXISTHEHE”,
    “ÉG ER KARL OG FEMÍNÍSTI OG ER ÓSAMMÁLA ÞÉR ÞAR AF LEIÐANDI ER ALLT SEM ÉG SEGI LEGIT BECUZ PENIS”,
    “ÉG SKIL EKKI KALDHÆÐNI NÉ ÞEGAR EINHVER ER AÐ STUÐA MEÐ MYNDLÍKINGUM OG TEK ÞEIM BÓKSTAFLEGA ÞVÍ ÉG HEF LESSKILNING Á VIÐ OSTRU”,
    “ÉG ER ÓGISSLEGA BUTTHURT YFIR ÞVÍ AÐ KONA VIRÐIR EKKI OFBELDISFETISHIÐ MITT ÓNEI BURN THE WITCH”,
    “BDSM ER KÚL BDSM ER VÍST KÚL ÉG SEGI AÐ BDSM ER TÓTLÍ KÚL OG ÞÚ BARA VEIST EKKI NEITT”,
    “ÉG VILL TALA UM BDSM ÞVÍ KONA SAGÐI AÐ BDSM VÆRI KANNSKI EKKERT KÚL JAFNVEL ÞÓTT GREININ SNÚIST Í RAUN EKKERT UM BDSM OG ÆTLA AÐ GERA ALLT UM MIG MIG MIG MIG MIG”,

    og svo framvegis á þessum nótum.

    Rolling my eyes forever og eyði frekari afvegaleiðingum á umræðunni og butthurt körlum sem hafa meiri áhyggjur af því að vera særðir af frekar ósmekklegum myndlíkingum en því að konum er nauðgað trekk í trekk í trekk af körlum í ábyrgðarstöðum gagnvart þeim.

    Like

  9. Sæl. Fyrirgefðu að ég skrifa ekki undir nafni. Mig langaði eiginlega að senda þér tölvupóst en fann ekkert netfang.

    Ég hef engar athugasemdir við fyrri hluta póstsins nema bara “læk” og konur sem þurfa umönnun eru manneskjur, ekki tæki til að jafna atvinnufrelsi kynjanna eða kenna körlum ábyrgð.

    Mig langar að forvitnast um skoðanir þínar á BDSM. Finnst þér að það sé ódýrt trix að skilgreina BDSM út frá samþykki, öryggi og meðvitund? Það virkar náttúrulega þannig að þegar einhver ógæfupervert gerir eitthvað ósamþykkt eða hættulegt getur BDSM-samfélagið sagt “Þetta kemur okkur ekki við” jafnvel þótt pervertinn hafi kannski í rauninni ætlað sér að stunda BDSM en bara ekki borið gæfu til að gera það rétt. (Mér dettur samt ekki í hug að “meintu” nauðgararnir í Hlíðunum hafi meint vel.)

    Like

    • Hæhæ, fólk fær að njóta nafnleyndar hér svo lengi sem það er ekki til að trolla.

      Skoðanir mínar á BDSM er efni í heila nýja grein. Til að svara spurningu þinni, þá finnst mér í raun ekki ódýrt að skilgreina BDSM útfrá einhverjum ákveðnum afmörkunum. Það er aftur á móti hræsni að þykjast að nauðgun sem tengist BDSM iðkun sé sögð “ekki alvöru BDSM”, því það í raun gefur fólki bara leyfi til að þykjast að vandamálið sé ekki til, þagga niður í þolendum og centera umræðuna á “gott BDSM” og þeirra persónulegu skoðun frekar en vandamálið sjálft. Það vill líklega enginn þolandi heyra að það sem hún upplifði hafi sko ekki verið “alvöru” BDSM þegar hún talar um reynslu sína af ofbeldi innan þeirrar senu, né afsakanir um hvernig gerandinn var þá bara að gera það vitlaust. Það þarf viðurkenningu á að vandamál sé til staðar og það þarf að díla við það, ekki afsakanir eða útúrsnúninga því fólk vill ekki eyðileggja “ímynd” BDSM senunnar.

      That said, þá er BDSM í raun kjörinn vettvangur fyrir ofbeldismenn til að fela ofbeldið sitt eða komast upp með það. Hér kemur t.d. fram að 1 af hverjum þremur í BDSM senunni verður fyrir “consent violation”, eins og það er kallað hér: https://yesmeansyesblog.wordpress.com/2013/01/22/one-in-three-kinksters-reports-a-consent-violations/ (það var ekki tekið upplýsingar um kyn, en við getum verið nokkuð viss að langmest af þeim 1/3 eru konur.) “Consent violation” er í raun bara næs leið til að segja “kynferðisofbeldi” eða “nauðgun”.

      Þetta er talið venjulegt. Eðlilegt. Ókei. Eða er þaggað og sagt að það hafi ekki verið “alvöru” BDSM.

      Mæli með að lesa þessar þrjár greinar sem ég linka að neðan frá Feminist Current um BDSM. Lesa líka það sem er linkað, þar er t.d. linkað á mikið af rannsóknum og greinum frá BDSM unnendum sem eru að reyna að rjúfa þögnina.

      http://www.feministcurrent.com/2015/04/23/bdsm-faq-frequently-asserted-quibbles-part-1/
      http://www.feministcurrent.com/2015/04/29/bdsm-faq-frequently-asserted-quibbles-part-2/
      http://www.feministcurrent.com/2015/05/05/bdsm-faq-frequently-asserted-quibbles-part-3/

      Like

Taktu þátt í umræðunni

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s